O mnie


Nie jestem matematykiem.
Jestem nauczycielem matematyki.

Matematycy to naukowcy, najczęściej pracujący w instytutach uczelnianych, zajmujący się – bardzo upraszczając – odkrywaniem tego, co w matematyce jeszcze odkryte nie zostało.
Celem ich pracy nie jest nauczanie, choć również tym się zajmują.


„Nie każdy, kto potrafi rozwiązywać zadania z matematyki, potrafi tej matematyki uczyć.”

Mnie interesuje przede wszystkim to, JAK nauczyć matematyki, tak, żeby była ona zrozumiała i prosta. Najważniejsze, to wykształcić takie umiejętności matematyczne u uczniów, żeby sami radzili sobie później z rozwiązywaniem problemów – żeby umieli myśleć.
Świetną metodą jest zabawa w matematyków (patrz wyżej), na poziomie szkolnym – odkrywanie nieznanych faktów, dostępnych uczniom.

Moją misją i pasją jest pokazywanie pięknej, radosnej i prostej matematyki szkolnej.
Dobry Pan Bóg stawia na mojej drodze wielu wspaniałych ludzi, którzy pokazują, że można to robić i są dla mnie inspiracją.


Tytuł magistra matematyki otrzymałem w 1990 roku, po ukończeniu pięcioletnich studiów dziennych na Uniwersytecie Wrocławskim.
Wcześniej, w 1988 roku, jeszcze w czasie praktyk studenckich, ułożyłem swoje pierwsze zadanie „pretekstowe”, zmieniające podejście do powtórzenia wiadomości przed sprawdzianem z funkcji liniowej: „Dzielny traper, Ben Rozumek, dowiedziawszy się o planowanym ataku bandytów na …”.
Dzięki wsparciu Pana Krzysztofa Omiljanowskiego, wspaniałego opiekuna naszych praktyk, zapoczątkowało ono serię innych zadań tego typu. Kilka lat później, rozwinęło się to wydarzenie do postaci projektu edukacyjnego Matematyczne Preteksty.


Uczyłem matematyki m. in. w I Liceum Ogólnokształcącym w Wałbrzychu, III Liceum Ogólnokształcącym we Wrocławiu, Zespole Szkół Muzycznych w Wałbrzychu, Wałbrzyskiej Wyższej Szkole Zarządzania i Przedsiębiorczości.
Obecnie prowadzę zajęcia Akademii Umiejętności Matematycznych oraz uczę matematyki w Akademickim Liceum Ogólnokształcącym Politechniki Wrocławskiej.


Od 1992 roku jestem członkiem Stowarzyszenia Nauczycieli Matematyki.

W 1993 brałem udział we wspaniałej Association of Teachers of Mathematics Easter Conference w Lancaster, w Wielkiej Brytanii.
Byłem także członkiem ATM’u.

Prowadziłem ponad 300 warsztatów dla nauczycieli, byłem wykładowcą lub uczestnikiem wielu konferencji krajowych i regionalnych.

Redagowałem czasami jeden z działów Wrocławskiego Portalu Matematycznego.

Jestem członkiem Stowarzyszenia na rzecz Edukacji Matematycznej.


W latach dziewięćdziesiątych XX wieku, napisaliśmy wspólnie z przyjaciółmi podręczniki, zeszyty ćwiczeń, zbiory zadań i poradniki metodyczne (wówczas 20, a dzisiaj ponad 20 tytułów) serii MATEMATYKA 2001, wydawanej do dzisiaj przez największe polskie wydawnictwo edukacyjne czyli Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne (ukazały się dotychczas w łącznym nakładzie kilku milionów egzemplarzy).
Na Międzynarodowych Targach Książek we Frankfurcie nad Menem jeden z naszych podręczników – dla klasy 2 gimnazjum – zdobył Srebrny Medal Targów oraz tytuł „Najlepszego podręcznika do matematyki w Europie”.

Matematyka 2001 dla klasy 4 szkoły podstawowej:

Matematyka 2001 dla klasy 5 szkoły podstawowej:

Matematyka 2001 dla klasy 1 gimnazjum, po zmianach redakcyjnych – powstała w czasie reformy szkolnej, z pierwotnej wersji książek dla klas 7 i 8 szkoły podstawowej:

Matematyka 2001 dla klasy 2 gimnazjum, po zmianach redakcyjnych – powstała w czasie reformy szkolnej, z pierwotnej wersji książek dla klas 7 i 8 szkoły podstawowej:

Matematyka 2001 dla klasy 3 gimnazjum, po zmianach redakcyjnych – powstała w czasie reformy szkolnej, z pierwotnej wersji książek dla klas 7 i 8 szkoły podstawowej:


W styczniu 2009 roku opublikowałem książkę „Matematyczne Preteksty. 50 zadań”.

Kończę pracę nad jej dość niezwykłym rozwinięciem, czyli książką „Matematyczne Preteksty. 50 zadań. Pytania” (roboczy tytuł „Matematyczne Preteksty. 50 zadań. Arkusze dla ucznia”).


Na przełomie 2013 i 2014 roku wymyśliłem i uruchomiłem ogólnopolski Konkurs Matematyczne Preteksty.


Jestem mężem Lucyny i tatą Kuby, Karoliny, Tomka, Oli, Bartka, Marysi i Piotrka.